گورستان قرن‌آباد در فاصله 15 كيلومترى شرق شهر گرگان ، جاده‌اى فرعى به طول حدود 7 كيلومتر از جاده اصلى جدا شده و به سوى منطقه جنگلى و كوهپايه‌اى جنوب كشيده مىشود كه پس از عبور از روستاى آهنگرمحله ، به روستاى قرن‌آباد مىرسد . اين دو روستا در گذشته بخاطر آب رود « هشن » باهم ارتباط نزديكى داشتند . آب اين رود پس از سيراب كردن اراضى كشاورزى قرن‌آباد و آهنگرمحله ، جاده سراسرى را پشت‌سر گذاشته و بسوى زراعت شلتوك قراى مرزنكلاته ، چوپلانى و شمس‌آباد سرازير مىشد . در طول اين مسير آبدنگ‌ها و آسياب‌هاى فراوانى نيز از انرژى آب آن به حركت درمىآمدند . 71 قرن‌آباد با اينكه از گذشته دور محل قشلاق مردم شاهكوه و دامداران بزرگ آن محسوب مىشد و هنوز هم از جمعيت 2109 نفرى و 508 خانوارى آن اكثرا را شاهكوئىها تشكيل مىدهند ، ولى ملك اربابى فئودال‌ها و خان‌هاى بزرگ و نيز اعضاى ديوانى شهر استراباد از جمله ميرزا هادى خان هروى به حساب مىآمد و بر سر اين مالكيت هم دائما كشمكش و ستيز دائمى بود . براساس احكام و اسناد تاريخى موجود ، يك بار كشمكش‌ها و ادعاهاى بسيار كار را به جائى رساند كه ملا محمد على اشرفى ( بنيانگذار مسجد گلشن شهر استراباد ) معروف به شريعتمدار ، در اين امر دخالت كرد و با صدور حكمى : « 2 دانگ و دو سهم از 120 سهم را به هروىها و باقى ملك را به حاجى رحيم خان سپرد » . يك بار ديگر هم در همين دوران ( عصر ناصر الدين شاه قاجار ) چون « قرن‌آباد مالكين بسيار داشت » و سهم برى و برداشت محصول مشكل ايجاد كرده بود « هروىها 2 دانگ و دو سهم از 120 سهم خويش را با ظهير الدوله ( محمد ناصر خان ، حاكم وقت استراباد در سال 1258 ) معامله و بيع نمودند » . 72 اما در حاشيه 2 كيلومترى جنوب قرن‌آباد ، امامزاده طيب در ميان منطقه‌اى جنگلى و بسيار خوش آب و هوا واقع شده كه در مجاورت آن گورستان قديمى اين روستا نيز واقع گشته است . هرچند بسيارى از سنگ‌قبرهاى باشكوه ، قديمى و باارزش اين گورستان به علت كم‌توجهى و بىمبالاتى بوميان از بين رفته ، شكسته و يا دفن شده‌اند ، اما هنوز تعدادى انگشت‌شمار مربوط به قرن 9 و 10 هجرى به چشم مىخورند كه در سينه خود تاريخ و هويت بوميان اين منطقه را حفظ كرده‌اند . به گفته راويان بومى و شاهكوئى ، تا دهه 40